|
|
Home » Instrumentarium » Akoestische gitaren
De akoestische gitaren
De Jasmine EC28 C
|
1 maart 2004
|
Met het Koreaanse merk Jasmine
wordt geadveerteerd als "Jasmine by Takamine". Volgens
Kaman Music Incorporation vind je in deze gitaren "het hart
en de ziel van een Takamine".
![Jasmine TC28 C | Foto: KeiicHi](../images/JasmineTC28C.jpg)
De TC28 C is de driebands-EQ versie van de EC28 C.
De EC28 C is een niet meer gebouwd elektro-akoestisch klassiek
model met een cutaway met een naturel sparrenhouten dekblad. De
body is verder van palissander en de nek van nato wood (een
zuidamerikaanse boomsoort, vergelijkbaar met mahonie).
|
|
Het is een prettig spelende gitaar, die duidelijke
kwaliteitskenmerken heeft, al is het "het kleine zusje
van ..."
De EC28 C heeft overigens nog een duurdere variant: de TC28 C
(zie inzet). De specificaties zijn identiek, zij het dat de TC een
driebands equalizer aan boord heeft en de EC slechts een
volumeknop.
Over de elektronica en het pièzo-element kan ik helaas
weinig zeggen; ik heb er geen documentatie over kunnen vinden. De
gitaar werkt en klinkt goed - zeker over de Trace
Acoustic - dus daar is niets mis mee. Danzij de Trace behoort
overigens ook het feedbacken bij het spelen of hoog volume tot
het verleden.
|
serienr.
n/a
|
aanschafdatum
31-5-1991
|
aanschafprijs
€ 204,20
|
leverancier
Musica Deventer
|
Terug naar boven
De Melody 1450
|
1 maart 2004
|
|
Weinig, erg weinig is er te vertellen over het Italiaanse Melody
Guitars. De gitaarbouwer was gevestigd in Castlefidardo, het hart
van de Italiaanse muziekinstrumentenindustrie, waar onder meer
ook de Eko-gitaren vandaan kwamen.
De kwaliteit en afwerking van de afgebeelde Melody Guitars model
1450 is middelmatig, dus in die zin zeker met Eko te vergelijken,
al gaf een referent op het Internet aan dat de Melody gitaren
superieur zijn aan de Koreaanse, Chinese of andere uit het verre
oosten afkomstige gitaren van vandaag (sic!).
De Melody 1450 is een in zwart uitgevoerde twaalfsnarige
westerngitaar, met als opvallend detail de geschroefde hiel aan
de achterzijde van de body.
De Melody speelt erg zwaar, al weet ik niet of dat aan de
kwaliteit van de gitaar ligt of aan het feit dat ik sowieso
weinig ervaring heb met het spelen op 12-strings. Klasse-gitaristen
als Gert
de Meijer (geen familie overigens) ontnemen mij een beetje de
hoop ooit nog een fatsoenlijk stuk op de twaalf snaren te spelen.
|
Gert speelt overigens op een zeer fraaie Guild
JF30-12 (± € 1000).
|
serienr.
n/a
|
aanschafdatum
jaren '80
|
aanschafprijs
onbekend
|
leverancier
onbekend
|
Terug naar boven
De Adagio C 1
|
1 maart 2004
|
Nog minder is er te vertellen over de Adagio C 1. Meer dan
"Made in Japan" en het typenummer is er niet te zien.
Adagio is vermoedelijk een van de vele kopieermerken die Japan in
de jaren 70-80 kende en de C 1 is vermoedelijk de goedkoopste
klasse van dat merk, waarbij de C uiteraard voor "Classic"
staat.
Toch speelt deze gitaar erg goed! Het was de tweede gitaar die ik
als armlastige tiener aanschafte en hij is mij altijd bevallen.
Het geluid is mooi rond en warm, hij speelt soepel, de
stemmechanieken functioneren gladjes ...
Het enige wat ik aan de gitaar vervangen heb zijn de topkam en
het brugzadel.
De gitaar is jaren geleden een keer zeer ongelukkig gevallen, met
als gevolg dat de headstock diagonaal in tweeëen was gebroken.
Was het de onderstaande Hondo geweest, dan
was die de open haard in gegaan. In dit geval heb ik een -
wonderbaarlijk geslaagde - poging gedaan de kop weer te lijmen.
Het had gelukkig geen gevolgen voor de stemmechanieken en de
gitaar heeft er klaarblijkelijk niet onder geleden: hij speelt en
klinkt nog steeds goed!
|
![Adagio C 1 | Foto: Frans de Meijer](../images/AdagioC1.jpg)
|
serienr.
n/a
|
aanschafdatum
rond 1980
|
aanschafprijs
paar tientjes
|
leverancier
particulier
|
Terug naar boven
De Hondo II H308A
|
1 maart 2004
|
![Hondo II H308A | Foto: Frans de Meijer](../images/HondoIIH308A.jpg)
|
Dit is echte kampvuurgitaar. Zowel voor bij als in het kampvuur.
De Hondo II model H308A was mijn eerste gitaar en het merk kwam
in die dagen vaker voor bij leeftijdgenoten. Hondo II heeft
overigens eind jaren 70 ook nog eens goedkope kopieën
gemaakt van de Ibanez Iceman, maar
dat terzijde.
Deze Hondo II is afkomstig uit Korea, destijds inferieur aan de
Japanse gitaren, die op hun beurt weer niet zo hoog in aanzien
stonden in vergelijking met de Amerikaanse instrumenten.
Tegenwoordig komen uit Korea ook goede instrumenten en heeft
Hondo haar
productie verplaatst naar Indonesië.
De H308A is een klassieke gitaar met een mahonie nek en agathis
top en klankkast. De gitaar klinkt en speelt beroerd en wordt
alleen door mij gebruikt bij spontane akoestische jamsessies
thuis, waarbij de overige gitaren geconfisqueerd zijn door
sneller om zich heen grijpende mede gitaristen.
Waarom ik de gitaar nog heb? Zodra Damian groot genoeg is om er op
te kunnen spelen (zie hieronder) mag hij hem hebben!
|
serienr.
n/a
|
aanschafdatum
rond 1980
|
aanschafprijs
paar tientjes
|
leverancier
particulier
|
Terug naar boven
De Paloma AC-12
|
1 maart 2004
|
Nee, dit is niet de Guild SC3 Paloma Guitar
(± € 2000) en zelfs geen Admira Paloma
Guitar (± € 180).
![Damian op de Adagio C 1 | Foto: Frans de Meijer](../images/Damian.jpg)
|
Deze klassieke gitaar op halve grootte is gekocht voor mijn
toen 4-jarige pleegzoon Damian, omdat hij zijn rechterarm
nauwelijks over de klankkast van mijn akoestische gitaren
kon krijgen (dat gaat nu beter: zie inzet).
|
Ondanks zijn opmerking: "Dan pak ik wel de bas", leek
het ons handig hem te laten beginnen met een klein formaat
gitaar.
De gitaar klinkt niet slecht; het geluid houdt het midden tussen
een gitaar en een ukelele. De stemmechanieken doen soepel hun
werk en de hals is zuiver.
Over een paar jaar hebben wij weer een stergitarist erbij!
|
![Paloma AC-12 | Foto: Frans de Meijer](../images/PalomaAC12.jpg)
Eigenaar: Damian.
|
serienr.
n/a
|
aanschafdatum
begin 2002
|
aanschafprijs
€ 26,77
|
leverancier
Feedback
|
Terug naar boven
De gitaarluit
De fretloze gitaarluit s/n 03678
|
11 augustus 2004
|
De luit
Het woord "luit" stamt af van het Arabische woord
"al'ud" ("het hout"). De term "luit" wordt
gebruikt voor alle snaarinstrumenten waarvan de hals en klankkast
onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Volgens de
Instrumentensystematik
van Erich M. von Hornborstel en Curt Sachs (1914) liggen bij een
luit(achtige) de klankkast en hals in elkaars verlengde en lopen
de snaren evenwijdig aan de kast (net als bij de gitaar of viool;
beide instrumenten vallen onder de klasse "luit"). Het
bouwprincipe is dat van een lijn (tweehoek), waaronder een
klankkast is gemonteerd. Er wordt onderscheid
gemaakt tussen gestreken luitachtigen (strijkinstrumenten),
citers en getokkelde luitachtigen. In deze laatste groep vallen
de lang- en korthalsluiten (de Europese Renaissanceluit, de
Arabisache ud, de Chinese p'i-p'a). Gebleken is dat al in de
derde eeuw voor Christus gespeeld werd op langhalsluiten. De
bekendste overblijfselen van de langhalsluit die thans nog worden
gespeeld, zijn de uit het midden-Oosten afkomstige tanbur en de
saz.
De Europese luit
De Europese luit is een korthalsluit waarvan de klankkast de vorm
van een halve peer heeft en is samengesteld uit losse stroken
hout. Hoe meer stoken het instrument heeft, des te hoogwaardiger
het wordt geacht. De korte aangezette hals heeft normaliter een
gefrette toets. De kop met de stemmechanieken staat haaks naar
achteren op de hals (knikhalsluit). Het bovenblad heeft een of
meerdere met rozetten versierde klankgaten. Dit type luit heeft
zich in de 13e-14e eeuw uit de Arabische ud ontwikkeld. Ook
ontstond in die periode de typsiche spanbouwwijze en was de luit
bij voorkeur vierkorig. In de 16e eeuw waren de luiten grotendeels
zeskorig, waarbij de hoogste snaar enkel- en de overige
dubbelsnarig waren. De standaardstemming was in kwart- of
tertsafstanden (A, d, g, b, e', a'). In de 17e eeuw was de
luitenbouw op haar hoogtepunt en ontstond de trend de snarenkoren
de vermeerderen. De meest uitgebreide luiten hadden 11 koren. In
de 18e eeuw verloor de luit masaal haar invloed, hetgeen
voornamelijk te wijten is aan de opkomst van de gitaar, die zich
veel eenvoudiger liet bespelen.
De huidige, moderne luit is een kruising (gitaarluit) met een
luitenklankkast, een gitarentoets, 14 fretten, een licht geknikte
kop en zes enkelvoudige snaren in gitaarstemming (E, A, d, g, b,
e').
|
serienr.
03678
|
aanschafdatum
11-08-2004
|
aanschafprijs
€ 210,00
|
leverancier
particulier
|
Terug naar boven
De gitaareffecten
De Guyatone PS-108 Clean Box Noise Gate
|
1 maart 2004
|
![Guyatone PS-108 Clean Box Noise Gate | Foto: Frans de Meijer](../images/GuyatonePS108.jpg)
|
De Clean Box is een klassieke noise gate die de ruis onderdrukt
zolang er geen signaal binnenkomt van de gitaar. Zodra er geluid
geproduceerd wordt, laat de noise gate het signaal door. De mate
van ruisonderdrukking is afhankelijk van de instelling van de
enige knop die de Clean Box rijk is: de threshold.
Helemaal naar links gedraaid wordt alleen lichte ruis onderdrukt,
met de stand op '9 uur' werkt de noise gate het best. Zodra de
threshold op '12 uur' of verder naar rechts staat moet flink hard
aangeslagen worden om door de gate heen te kunnen en komen bij
het tokkelen niet alle geluiden meer door.
De Guyatone PS-108 Clean Box heb ik eind tachtiger jaren
tweedehands gekocht van een particulier voor - omgerekend -
€ 23. Groot was ook mijn verbazing dat ik de Clean Box
aangeboden zag bij Vintage
FX Land voor £ 45 (€ 65,76)!!
|
Het apparaat is dus al wat jaartjes oud en is eigenlijk al
vervangen door de Boss NS-2 voor
de gitaar en de GT-6B voor de bas. De
ouderdom zorgt er ook voor dat het kastje zelf soms harder bromt
dan de ruis die die moet onderdrukken.
Input impedantie: 500kΩ; output impedantie: 100Ω;
maximaal uitgangsniveau: +7dBm.
|
serienr.
908050
|
aanschafdatum
eind jaren '80
|
aanschafprijs
€ 22,69
|
leverancier
particulier
|
Terug naar boven
De Solec Phase Shifter
|
1 maart 2004
|
Deze Japanse Solec is mijn allereerste effectapparaat . Een gift
van een gitarist waar ik wel eens mee speelde. Het apparaat werkt
nog steeds en voegt een (erg) subtiel golfeffect toe aan het
gitaar- (of bas-)geluid. Met de enige regelaar is de snelheid van
de golfbeweging in te stellen.
Het printplaatje van de phase shifter heb ik ooit een keer in een
bas gemonteerd. Inmiddels zit alles
weer op zijn originele plek.
Het grootste nadeel aan de Solec is het ontbreken van een adapter.
Zodra de plug van de gitaar in het apparaat wordt gestoken, staat
de phase shifter aan en gebruikt die de stroom van de 9V-batterij.
Omdat ik vaak de neiging heb de kabels in de effecten te laten
zitten, loopt de batterij zo voortijdig leeg.
|
|
Net als bij bovenstaande Guyatone was ik ook
hier verbaasd over de prijzen die sommigen durven vragen voor
zogenaamde vintage-effecten: De Solec Phase Shifter is aangeboden
op de Online
Music Shop voor Aus$ 225 (€ 152,79)!! Dat is 'ie mijns
inziens echt niet waard.
|
serienr.
n/a
|
aanschafdatum
rond 1980
|
aanschafprijs
gift (occ.)
|
leverancier
particulier
|
Terug naar boven
De gitaarversterker
De Trace Acoustic TA35R
|
1 maart 2004
|
![Trace Acoustic TA35R | Foto: Frans de Meijer](../images/TraceAcousticTA35R.jpg)
|
Met de komst van de Trace Acoustic combos in 1989 van het Britse
Trace Elliot verschenen eindelijk goede, speciaal voor de
(elektro-)akoestische gitaar ontworpen versterkers. Een die in
staat is ook op hoog volume de typische klank van de akoestische
gitaar helder weer te geven.
Volgens Trace Elliot is dit te danken aan de door hen ontworpen
en gepatendeerde "Dynamic Correction" waarbij het door
de luidsprekers afgegeven signaal wordt vergeleken en eventueel
gecorrigeerd met het originele, binnenkomende signaal van de
gitaar.
|
In combinatie met de al even goed werkende (en zeer praktische)
fase-omkering en notch-filter om feedbacking te voorkomen, wordt
dit het "geheim" van de Trace Acoustic genoemd.
De TA35R is een 35 watt (RMS) MOSFET-versterker met een piek van
70 watt. De "R" in de naam doelt op de ingebouwde
digitale reverb.
De voorversterker heeft een dubbel inputkanaal (dus voor twee
gitaren) met elk een eigen fase-regeling (fase of tegenfase),
gain, parametrische equalizer (lo-trim en hi-trim) en regelbare
notch-filter. Ook kan bij elk kanaal aangegeven worden of de
gitaar een piezo-element heeft, dan wel actieve elektronica. Met
een balansregelaar is de verhouding tussen kanaal een en twee in
te stellen.
De eenvoudige digitale reverb heeft een niveau- en een
toonregelaar. De eindversterker heeft uiteraard een mastervolume
die, door middel van het uittrekken van de knop, ook in een
shape-stand gezet kan worden.
Aan de achterzijde van de TA35R zijn aansluitingen te vinden voor
de mengtafel/DI en een voetschakelaar voor de reverb. De aarding
kan ook uitgeschakeld worden. Een effect send/return ontbreekt op
dit type.
De versterker is compact en fraai afgewerkt. De 2×5"
speakers geven een onverwacht mooi geluid, dat ook op hoog volume
intact blijft. Met de TA35R kan de akoestische gitaar gemakkelijk
meekomen in een volledig bandverband. Ik ben er dan ook erg
content mee.
|
serienr.
VI80-0642 294
|
aanschafdatum
13-12-2003
|
aanschafprijs
€ 299,00 (occ.)
|
leverancier
Feedback
|
Terug naar boven
|